Masterthesis “voorliggend veld”
Onlangs heeft Felisa Sopacua, manager POH GGZ, haar master Health Policy, Innovation & Management succesvol afgerond aan de Universiteit Maastricht. Voor haar onderzoek naar het voorliggend veld in de zorg heeft zij dankbaar gebruik gemaakt van de inzichten van beleidsmakers en professionals werkzaam in het sociaal domein, de huisartsenzorg en de GGZ.
De masterthesis onderzoekt hoe het begrip “voorliggend veld” wordt vormgegeven in beleid en beleefd in de praktijk binnen de lopende transformatie van de Nederlandse gezondheidszorg. Hoewel het begrip veelvuldig voorkomt in beleidsdocumenten, ontbreekt een eenduidige betekenis. Dit onderzoek richt zich op de vraag hoe verschillende betrokkenen (beleidsmakers en professionals) het “voorliggend veld” definiëren, invullen en ervaren.
Het onderzoek combineert een documentanalyse van negentien nationale en regionale beleidsdocumenten (2020–2025) met vijftien semigestructureerde interviews met beleidsmakers en professionals binnen de eerstelijnszorg en geestelijke gezondheidszorg. De analyse is geïnspireerd door drie theoretische perspectieven: Bacchi’s probleemrepresentaties, Stone’s policy paradoxes en Mol’s logic of care. Deze kaders maken zichtbaar hoe beleid de werkelijkheid vormgeeft, hoe waarden spanningen oproepen en hoe zorg in de praktijk wordt beleefd als relationeel proces.
De resultaten tonen een duidelijk contrast tussen beleid en praktijk. Waar beleid het “voorliggend veld” vooral beschouwt als instrument om de formele zorg te ontlasten via preventie, efficiëntie en zelfredzaamheid, beschrijven professionals het juist als een relationele ruimte van nabijheid, vertrouwen en alledaagse ondersteuning. Deze spanning laat zien dat zorgtransformatie niet alleen structureel of beleidsmatig is, maar ook moreel en relationeel van aard.
De studie concludeert dat duurzame verandering vraagt om structurele randvoorwaarden én erkenning van de relationele dimensie van zorg. Echte vooruitgang ontstaat wanneer beleid en praktijk elkaar wederzijds versterken: wanneer beleidsvisie ruimte laat voor professionele wijsheid, en dagelijkse zorgpraktijken richting geven aan beleid. Alleen dan kan een zorglandschap groeien dat niet alleen efficiënt en geïntegreerd, maar ook menselijk, rechtvaardig en verbonden is.
Wilt u meer informatie of de thesis van Felisa ontvangen? Neem dan contact met haar op.